Tessa van Zutphen / Reliefweb (AFP), Op de foto: Laurent Gbagbo
Vandaag begeeft de Ivoriaanse president Laurent Gbagbo zich voor het eerst sinds vijf jaar naar de binnenlanden van het door de rebellen bezette noorden van het land. Is dit dan echt het teken van aanstaande rust in het vroegere economische centrum van West-Afrika?
Niet in het minst door de aanstaande verkiezingen van 2008 tonen zowel de regering als de rebellerende partijen in Ivoorkust zich van hun welwillende kant. Het drie dagen durende symbolische bezoek van Gbagbo aan het hoge noorden, tot aan de grenzen van Mali en Burkina Faso, doet veel stof opwaaien.
Sinds de burgeroorlog in 2002 uitbrak waagde de Christelijke Gbagbo zich namelijk niet in het Islamtische noordelijke deel van het land. In juli van dit jaar bracht hij er een eerste bezoek, nadat hij in april had verklaard dat de oorlog voorbij was. Een maand eerder had hij met de voormalige rebellenleider Guillaume Soro het Vredesverdrag van Ouagadougou getekend.
Twee kampen
De vijf jaar daarvoor was een dergelijk bezoek vrijwel ondenkbaar. Met het uitbreken van de burgeroorlog in 2002 werd het land in twee kampen verdeeld: het noordelijke machtscentrum van de rebellen tegenover het door de regering beheerste zuiden. Er volgden jaren van geweld en meer dan een miljoen ontheemden. Ondanks de optimistische verklaringen van de regering, duurde het geweld ook na ‘Ouagadougou’ voort.
Ooit stond Ivoorkust er anders voor. Van de onafhankelijkheid tot de jaren ’80 gold de kreet ‘le miracle Ivorien.’ Als rijkste land van West-Afrika en een van de best lopende economieën van het continent maakte Ivoorkust onder de enige legale partij van Félix Houphouët-Boigny gouden tijden door.
De voorspoed duurde echter niet eindeloos. De jaren ’80 werden getekend door religieuze en etnische spanningen, opkomend nationalisme en economische malaise. Toen Houphouët-Boigny door de opgevoerde druk in 1990 het meerpartijenstelsel invoerde, werden de tegenstellingen alleen maar groter.
Mislukte coup poging
En in 2002 ging het mis. In september verkondigde president Gbagbo na een mislukte coup poging dat het “uur van het gevecht” was aangebroken. Hij riep de burgers op partij te kiezen, vóór of tegen een democratische republiek. “We moeten weten wie wie is in dit land, en wie wat wil.”
Nog steeds zijn burgerrechten en hervormingskwesties de belangrijkste onderwerpen va twist. Het Vredesverdrag van Ouagadougou is dan ook al het vijfde vredesverdrag in de geschiedenis van het conflict.
Hoewel het bezoek van Gbagbo getuigd van niet eerder vertoonde goodwill, slaan de Ivorianen de toenaderingspogingen met scepsis gade. “Zeven jaar terreur, drie dagen charme” kopte het dagblad Le Patriot gisteren.
Vandaag begeeft de Ivoriaanse president Laurent Gbagbo zich voor het eerst sinds vijf jaar naar de binnenlanden van het door de rebellen bezette noorden van het land. Is dit dan echt het teken van aanstaande rust in het vroegere economische centrum van West-Afrika?
